باورت میشه این تو باشی،

تو باشی که برات چیزهایی که قبلترها خیلی اهمیت داشت

دیگه مهم نباشه؟

مسائلی رو که مدتها منتظرشون بودی

شرایطی پیش بیاد که عملی نشن و تو با خیال راحت،

حداقل در ظاهر بپذیری و نشون ندی درونت چی میگذره؟

آخه جالب اینجاست که گاهی درونت هم با ظاهرت واقعا یکیه!

چطور ممکنه این همه تغییرات ، اون هم تو این مدت کم؟؟

فقط باید امیدوار باشی این تغییرات در جهت راحت بودن ذهنت باشه،

وگرنه اگه بخواهی در لحظه اهمیتی ندی و بعد فکر کنی بهش. . .