یکشنبه، 14 مه 2006


واقعاً اين بلاگ رو ساختم تا در مورد كار و زندگي توش صحبت كنم.كاري كه گاهي باعث ميشه زندگي نتوني بكني. حداقلش اينكه از زندگي اون لذت واقعي رو نبري. موندم تو اينكه واقعاً چرا بايد اينطور باشه. البته اين امر داره در مورد تمام افراد اتفاق مي افتد.
همه به قولي زنده اند تا كار كنند. تازه خيلي ها كاري رو هم كه دارن انجام ميدن رو دوست ندارند. يكيشون خود من و خيلي از دوستان ديگرم كه ميشناسم. اون موقع كه هركدوممون كنكور مي دهيم ، انقدر تحت فشاريم كه همه چي رو انتخاب مي كنيم دريغ از اينكه بدونيم اين انتخابها درستند يا نه. آيا اين رشته و شغلي مرتبط با آن را دوست خواهيم داشت يا نه !! البته خيلي از مواقع هم فقط ظاهر كارها رو مي بينيم. اينكه بشيني تجهيزات مختلف يه واحد رو طراحي كني در مرحله اول براي همه خيلي جالب به نظر ميرسه، در حاليكه بعد از يه مدت همين امر جالب ميشه آينه دق تو مهندس…….
اگر خاموش بنشيني تا ديگران به سخنت آورند ، بهتر از آنست كه سخن بگويي و خاموشت كنند.(سقراط)
اين رو طفلكي سقراط صدها سال پيش گفته است ولي دريغ از يه گوش شنوا… جالب اينجاست كه خيلي از افرادي كه تو دسته دوم سخن سقراط قرار مي گيرند هميشه شاكي هم هستند كه تو چرا حرف نمي زني! ولي سقراط عزيز مشكل اينجاست كه رودربايستي گاهي اصلاً اجازه نمي دهد طرف مقابلت رو خاموش كني. در نتيجه بايد بسوزي و بسازي، مخصوصاً اگه فرد رو چند روز هم باشه كه نديده باشي و حرفها رو دلش مونده باشه .اونوقت ديگه با بيل هم خاموش نمي شود. 😉
به نظر تو آخرش كه چي؟؟
آيا نظر كس ديگه ميتونه به آدم كمك كنه؟ به نظر من كه وقتي آخر سر خودمون تصميم نهايي رو مي گيريم ، بي معني است كه وقت ديگران رو هم بگيريم و اونا رو مجبور كنيم به حرفهامون گوش بدن يا راه حل ارائه بدن. خداييش مغز مفت گير نياورديم كه! بذاريم اون طفلكي ها هم مغزشون آرامش داشته باشه ،تا وقتي كه لازمه تو زندگي خودشون تصميمي بگيرن بتونن از اون استفاده كنن.ولي واقعيت اينه كه الان هيچ كس به اين موضوع اهميت نميدهد، همه فقط به فكر خودشون هستند . كار خودشون پيش بره بقيه …!
خسته شدم از اينكه همه هميشه از من راه حل مي خوان مخصوصاً وقتي كه مي بينم يك ساعت از وقتم رو مي ذارم ، خودم رو خسته مي كنم ، آخرش طرف ميره …انگار كه اصلاً نشنيده تو چي گفتي! بابا اين اصل «و امرهم شورا بينهم» هم مال زمان خودش بود ، الان ديگه جواب نميده.