1.jpg

زندگی ما هم شده مثل شازده کوچولو،

یه گل سرخ داریم که از جونمون دوست تر داریمش،

راستش رو بخواهی . . .

اصلا اون گل سرخ خودمونیم،

جونمونه ،

زندگیمونه. . .

بابا جووووونیمونه که داره هدر میره . . .

نمیدونیم برای محافظتش چیکار کنیم،

نمیذارن ،

 نمیذارن سالم بمونه

یا ببر بهش حمله میکنه،

به طوری که جرأت نمیکنه شب و روز با خیال راحت تو خیابونا قدم بزنه،

حتی نمیتونه اونطور که دلش میخواد ظاهر بشه،

تمام حرکاتش،

 تمام زندگیش زیر ذره بینه،

همه اش تو چشمه…

دوست دارن گل سرخ رو که پژمرده بمونه،

انگار سرزندگیش خار شده تو چشمشون،

آی که کِی کور میشن این چشمها؟

آی که کاش میتونست با اون خارها که سالهای ساله

تو وجود تمام گلهای سرخ رشد کردن

ولی حتی نمیتونن جلوی یه بره رو بگیرن که گل رو نخوره،

این ببرها رو از هم بِدَره . . .

از هر طرف هم که داره باد میوزه،

بادهای سرد و خشک و شدید،

بادهایی که ریشه گل رو میسوزونه،

بادهایی که همه جوره هستن،

از جنس دوا و مواد و . . .

تا بیماریهایی که تا حالا اسمشون رو هم نشنیده،

آخه یه گل سرخ کوچیک،

چطور میتونه این همه باد رو تحمل کنه؟

وقتی که دور و برش هم کسی به دادش نمیرسه؟!

آخه گل سرخ چه میدونه که حتی نباید آدامس بجوه!

که حتی اون آدامس هم ممکنه بلا سرش بیاره،

آخه وقتی گل سرخ تنها منبع اطلاعاتش دو سه تا روزنامه و شبکه تلویزیونیه . . .

که اونها هم هیچ اطلاعاتی رو در اختیارش نمیذارن،

وقتی تو روزی که کل دنیا بسیج شدن و علیه یه نوع بیماری واگیردار

که میتونه با زندگی گل سرخ بازی کنه، فعالیت میکنن،

گل سرخ هیچ اطلاعاتی تو روزنامه ها نمی بینه!

حتی دریغ از کلمه ای . . .

از اون بدتر درختهای بائوباب هستن،

اینایی که اولش مثل بوته رشد میکنن

ولی بعد میشن درختی که حتی یه گَله فیل نمیتونه از جا بکندشون،

این گیاه دیگه ریشه دوونده تو سیاره گل سرخ،

این گیاه فرهنگ مزخرفیه که تو اون سیاره ریشه داره،

فرهنگی که دست و بال گل سرخ رو بسته،

وقتی حتی گل سرخ داد میزنه از بی رحمی ای که بهش روا میشه

این گیاه که میتونست برای این گل سرخ سایه به وجود بیاره،

میتونست حامیش باشه،

 به جای حمایت بیشتر عذابش میده،بیشتر میفشاردش!

آخه شما بگید این گل سرخ چیکار کنه؟

گل سرخ دلش گرفته،

 دلش میخواد فریاد بزنه،

گل سرخ کجا بره که بتونه شادابیش رو حفظ کنه،

جایی که عطرش رو با جون و دل بپذیرن،

جایی که نخوان پژمرده ببیننش…

جایی نداره…

آخرش گل سرخ میمیره بدون اینکه راه دوست داشتنش رو بدونن!

Advertisements